به مبارزات و اعتصابات کارگری که هرروز در گوشه و کنار ایران در جریان است دقت کنید. به پیروزی کارگران کشتی سازی صدرا که همین دیروز بدست آمد (اخبار مفصل آنرا حزب منتشر کرده است) به تحرک های کارگری که در سنندج در جریان است دقت کنید، به اعلام حمایت هایی که اینجا و آنجا از کارگران شرکت واحد شد، از شمال تا جنوب از ایران خودرو تا پتروشیمی توجه کنید.  و بعد به تحولات این چند ساله دقت کنید. به اعتصاب کارگران بهشهر، کاشان، خاتون آباد، به مبارزات معلمان و پرستاران. بعد اینها را کنار مبارزات مردم شهرهای کردستان، 20 آذر امسال در دانشگاه و تظاهرات زنان و سرود انترناسیونال در خاوران و غیره قرار دهید.  پشت سر اعتصاب کارگران شرکت واحد و پیش روی های سیاسی و جهانی آن این نیروی عظیم  آماده جهش  است. اگر اعتصاب واحد چیزی را برجسته جلوی چشم همه گرفت این بود که این نیرو انتخاب سیاسی اش را کم و بیش کرده است.  این امید را به شدت تقویت کرد این نیرو که تمام چرخ ها را در ایران به حرکت درمی آورد، از کارخانه تا مزرعه و معدن، از مدرسه تا بیمارستان و حمل و نقل و غیره، قدرت عظیم طبقه کارگر است که تحت شعارها و پرچم چپ و مشخصا کمونیسم کارگری و حزبش به میدان خواهد آمد. علیه جمهوری اسلامی و حکومت مذهبی به میدان خواهد آمد. علیه  فقر و بی حقوقی و نابرابری به میدان خواهد آمد. علیه جنگ و هرج و مرج و سناریو سیاه به میدان خواهد آمد. برای آزادی و برابری به میدان خواهد آمد. و بخش اعظم جامعه را بدنبال خود بسیج خواهد کرد.