اوباش، احمدی نژاد و بوش!
مصطفی صابر

عکسی که اینجا می بینید روز یکشنبه 7 ماه مه (یعنی
پریروز) در میدان میرداماد تهران برداشته شده و دوستی برایمان
ارسال کرده است. اوباش اسلامی به دو زن حمله کرده اند و زنان هم به
نظر نمی
رسد
که قصد کوتاه آمدن داشته باشند. از سوی دیگر دیروز (دوشنبه 8 مه)
اعلام شد که احمدی نژاد برای بوش نامه فرستاده است! معلوم نیست
هنوز محتوای نامه چیست. و راستش خیلی هم تعیین کننده نیست. نکته به
نظر من این است: آیا بین این اوباش در خیابانهای تهران و رئیس
جمهورشان و بوش رابطه ای می بینید؟
به نظر من رابطه روشنی هست. برخلاف تحلیل های دوم
خردادی، احمدی نژاد با تقلب و بند و بست سر و کار نیامد. همه شان
همینطورها سر کار آمده اند. احمدی نژاد نتیجه ناگزیر بن بست
جمهوری اسلامی بود و هست. این تیر خلاص زن نوچه حجاریان ها و خاتمی
ها وقتی میدان یافت که استادانش در طراحی "اصلاحات" و نجات جمهوری
اسلامی درمانده بودند. این مضحک آمد تا با رجز خوانی های دهه 60 یی
خمینی جمهوری اسلامی را نجات دهد. آمد که در داخل حزب الله چرخانی
کند و اعتصاب سرکوب کند و زن کشی راه بیندازد و در خارج بمب اتم
علم بکند و اسرائیل را از صحنه روزگار محو کند تا مگر جمهوری
اسلامی را نجات دهد. نکته اما اینجاست که احمدی نژاد یا بعبارت
صحیح تر جمهوری اسلامی در هردو این سیاست های لاعلاج داخلی و خارجی
سخت در مانده است. ایجاد فضای رعب و وحشت دهه 60 یی به شهادت اول
مه ای که هفته قبل داشتیم و محجوب سوراخ موش را یک میلیون میخرید و
یا حتی همین یک عکس از تهران، دیگر از عهده اوباش پاگون به دوش
جمهوری اسلامی ساخته نیست. از آن طرف هم دیگر دوره جنگ سرد نیست و
رجز خوانی "ضد شیطان بزرگ" نوع خمینی تحمل نمی شود. این است که
آقای احمدی نژاد خیلی سیاستمدارانه و بشیوه امام راحل حالا مثل
اینکه جام زهر مزمزه میکند و نامه برای شیطان بزرگ نوشته است.
خب آبا حالا احمدی نژاد با نامه اش دل بوش را بدست
می آورد؟ بعید است. چون بوش و هیات حاکمه آمریکا یک جور دیگری
دستشان توی لجن گیر کرده است. اینها هم ابدا بدشان نمی آید که چه
به لحاظ منافع داخلی و پیروزی در انتخاب و چه بخاطر منافع خارجی و
چنگ و دندان نشان دادن به اروپا و روسیه و چین برگ "جنگ با
تروریسم" و "حمله پیشگیرانه" را در دست داشته باشد. برای بوش احمق
(این صفت دیگر این روزها بار منفی ندارد! بورژوازی این دوره باید
خود را به خل و چلی بزند تا بتواند حکومت کند!) واقعا مایه تاسف
است که دشمنی احمق تر مثل احمدی نژاد را از دست بدهد. هر دو طرف به
نوعی در ادامه تنش و وضع فعلی ذینفع اند.
این است که تا اطلاع ثانوی، یعنی تا وقتی همان
کارگران اول مه و زنان میدان میرداماد و جوانان دانشگاه طباطبایی و
رجایی (به اخباری که نوید مینایی تهیه کرده رجوع کنید.) زیر پرچم
آزادی و برابری به میدان نیایند و این وضع را عوض کنند، دنیا دست
اوباش و احمدی نژاد و بوش خواهد بود و هر فاجعه ای ممکن است رخ
دهد.